cyna — Sn — pierwiastek chemiczny, (Z =50); metal o barwie srebrno-szarej, miękki, odporny na korozję i kwasy organiczne, kowal-Tiy; używany jako składnik stopowy np. brązu, lutów, stopów łożyskowych oraz do powlekania blach w celach antykorozyjnych
cynfolia — staniol, cieniutka, miękka folia z walcowanej cyny; używana do opakowań
cynk — Zn — pierwiastek chemiczny, (Z=30); metal o barwie niebieskobiałej, odporny na działanie powietrza i wilgoci, plastyczny; stosowany na blachy, do cynkowania wyrobów stalowych i jako składnik stopowy, np. mosiądzu
cynkografia     chemigrafia
cynkowanie — powlekanie cynkiem przedmiotów metalowych w celach antykorozyjnych
cynkownia — huta, w której wytapia się cynk i walcuje blachę cynkową
cynober —¦¦ minerał; siarczek rtęci, barwy czerwonej lub brunatnej; surowiec do uzyskiwania rtęci
cynowanie — powlekanie cyną przedmiotów metalowych w celach antykorozyjnych
cynownia — huta, w której wytapia się lub przetapia cynę